Τα τελευταία χρόνια, η αγορά συναλλάγματος εξελίχθηκε από μία αγορά στην οποία οι τράπεζες εκτελούσαν συναλλαγές μεταξύ τους σε μία αγορά όπου πολλά άλλα είδη χρηματοοικονομικών θεσμών όπως οι brokers και οι ειδικοί διαπραγματευτές συμμετέχουν, συμπεριλαμβανομένων και μη-χρηματιστικών επιχειρήσεων, επενδυτικών εταιρειών, συνταξιοδοτικών ταμείων και hedge funds.
Το επίκεντρο ων δραστηριοτήτων της διευρύνθηκε από την εξυπηρέτηση εισαγωγέων και εξαγωγέων στην διαχείριση των μεγάλων ποσών των υπερπόντιων επενδύσεων και των άλλων ροών κεφαλαίου που λαμβάνουν χώρα σήμερα. Τελευταία οι ημερήσιες συναλλαγές συναλλάγματος κερδίζουν συνεχώς σε δημοτικότητα και διάφορες εταιρείες παρέχουν στον μικροεπενδυτή διευκολύνσεις στις συναλλαγές.
Η αγορά συναλλάγματος είναι μια «εξω-χρηματιστηριακή» (over the counter) αγορά, κάτι που σημαίνει ότι δεν υπάρχει κεντρικός φορέας συναλλαγών και εκκαθάρισης όπου αντιστοιχίζονται οι εντολές. Υπάρχουν ωστόσο γεωγραφικά «κέντρα» συναλλαγών ανά τον κόσμο και αυτά είναι (με σειρά σπουδαιότητας): Λονδίνο, Νέα Υόρκη, Tokyo, Σιγκαπούρη, Φρανκφούρτη, Γενεύη & Ζυρίχη, Παρίσι και Hong Kong. Ουσιαστικά οι συμφωνίες εμπορίας συναλλάγματος γίνονται μεταξύ των παραγόντων στην βάση εμπιστοσύνης και υπόληψης για την τήρηση των όρων της συμφωνίας. Στην περίπτωση τραπεζών που συναλλάσσονται μεταξύ τους, λειτουργούν έτσι μόνο σε αυτήν την βάση. Στην αγορά λιανικής, οι πελάτες απαιτούν έγγραφο, αποδεκτό νομικά συμβόλαιο ανάμεσα στους ίδιους και τον broker τους ως αντάλλαγμα για την κατάθεση χρηματικού ποσού βάσει της οποίας επιτρέπονται οι συναλλαγές για τον πελάτη.
Κάποιοι παράγοντες της αγοράς μπορεί να εμπλέκονται στην αγορά «αγαθών», πραγματοποιώντας διεθνείς συναλλαγές για την αγορά ή πώληση εμπορευμάτων. Κάποιοι μπορεί να ασχολούνται με τις «άμεσες επενδύσεις» σε εγκαταστάσεις και εξοπλισμό, ή να δραστηριοποιούνται στην «αγορά χρήματος», εμπορευόμενοι βραχυπρόθεσμα χρεόγραφα διεθνώς. Οι διάφοροι επενδυτές, hedgers, και κερδοσκόποι μπορεί να επικεντρώνονται σε ένα οποιοδήποτε χρονικό διάστημα, από λίγα λεπτά έως αρκετά χρόνια. Ωστόσο, είτε κρατικοί είτε ιδιωτικοί, και είτε το κίνητρό τους είναι επένδυση, hedging, κερδοσκοπία, αρμπιτράζ, πληρωμή εισαγωγών, ή η επίδραση στην ισοτιμία, όλοι αποτελούν μέρος της συνολικής ζήτησης και προσφοράς των εμπλεκομένων νομισμάτων, και όλοι διαδραματίζουν ένα ρόλο στον καθορισμό της ισοτιμίας συναλλάγματος εκείνη τη στιγμή.
|