Analityk, który dokonuje analizy fundamentalnej, identyfikuje i kwantyfikuje czynniki warunkujące wartość rzeczywistą instrumentów finansowych, takich jak ogólne tendencje ekonomiczne i polityczne, w tym podaż i popyt na dany produkt lub usługę. Jeśli przy niezmienionym popycie spada podaż, ceny rosną, jeśli natomiast podaż rośnie, ceny spadają.
Analityk bierze zatem pod uwagę stosunek podaży do popytu na walutę, produkty lub usługi danego kraju (Merchandise Trade - obrót towarowy), jakość zarządzania jego gospodarką, skuteczność działań rządu, dane historyczne na temat rozwoju gospodarczego, prognozy i plany a przede wszystkim
wskaźniki ekonomiczne, które mają podstawowe znaczenie dla analizy krótkoterminowej.
Na podstawie tych danych analityk konstruuje model rozwoju kursu danej waluty wobec innej. Bazuje na podstawowym założeniu, że wzrost podaży przy niezmienionym popycie obniża wartość waluty, podczas gdy wzrost popytu przy niezmienionej podaży ją podnosi. Określiwszy wartość rzeczywistą, analityk porównuje ją z bieżącym kursem wymiany i przewiduje jego wzrost bądź spadek.
Jednym z najtrudniejszych problemów, przed jakimi staje analityk, jest trafne określenie relacji pomiędzy czynnikami. Musi opierać się na swoim doświadczeniu. Dodatkowa trudność to tendencja rynków do przewidywania wydarzeń i „dyskontowania” ich z wyprzedzeniem. Niekiedy jednak rynki reagują z opóźnieniem na rozdźwięk między aktualnym kursem a wartością rzeczywistą waluty –w zależności od wybranego momentu wejścia do gry na rynku może to mieć zarówno wpływ korzystny, jak i negatywny.
Wybór raportów dot. gospodarki USA jako podstawa dla analizy fundamentalnej.
