Τα τελευταία χρόνια, η αγορά συναλλάγματος εξελίχθηκε από μία αγορά στην οποία οι τράπεζες εκτελούσαν συναλλαγές μεταξύ τους σε μία αγορά όπου συμμετέχουν πολλά άλλα είδη χρηματοοικονομικών παραγόντων, όπως χρηματοοικονομικοί διαμεσολαβητές και ειδικοί διαπραγματευτές, συμπεριλαμβανομένων επιχειρήσεων εκτός του χρηματοπιστωτικού κλάδου, επενδυτικών εταιρειών, συνταξιοδοτικών ταμείων και αμοιβαίων κεφαλαίων αντιστάθμισης κινδύνου.
Το επίκεντρο των δραστηριοτήτων της διευρύνθηκε από την εξυπηρέτηση εισαγωγέων και εξαγωγέων στην διαχείριση των μεγάλων ποσών των υπερπόντιων επενδύσεων και των άλλων ροών κεφαλαίου που λαμβάνουν χώρα σήμερα. Τελευταία οι συναλλαγές συναλλάγματος ημέρας κερδίζουν συνεχώς σε δημοτικότητα και διάφορες εταιρείες παρέχουν στον μικροεπενδυτή διευκολύνσεις στις συναλλαγές.
Η αγορά συναλλάγματος είναι μια «εξω-χρηματιστηριακή» (over the counter- OTC) αγορά, κάτι που σημαίνει ότι δεν υπάρχει κεντρικός φορέας συναλλαγών και εκκαθάρισης όπου αντιστοιχίζονται οι εντολές Υπάρχουν ωστόσο γεωγραφικά «κέντρα» συναλλαγών ανά τον κόσμο και αυτά είναι (με σειρά σπουδαιότητας): Λονδίνο, Νέα Υόρκη, Τόκιο, Σιγκαπούρη, Φρανκφούρτη, Γενεύη και Ζυρίχη, Παρίσι και Χονγκ Κονγκ. Ουσιαστικά, οι πράξεις εμπορίας συναλλάγματος εκτελούνται μεταξύ των συμμετεχόντων σε βάση εμπιστοσύνης και υπόληψης για την τήρηση των όρων της συμφωνίας. Στην περίπτωση των τραπεζών που συναλλάσσονται μεταξύ τους, αυτές λειτουργούν αποκλειστικά σε αυτήν τη βάση. Στη λιανική αγορά, οι πελάτες απαιτούν έγγραφο, αποδεκτό νομικά συμβόλαιο ανάμεσα στους ίδιους και τον μεσίτη τους ως αντάλλαγμα για την κατάθεση κεφαλαίων βάσει της οποίας επιτρέπονται οι συναλλαγές για τον πελάτη.
Κάποιοι συμμετέχοντας στην αγορά μπορεί να εμπλέκονται στην αγορά «αγαθών», πραγματοποιώντας διεθνείς συναλλαγές για την αγορά ή πώληση εμπορευμάτων. Κάποιοι μπορεί να ασχολούνται με τις «άμεσες επενδύσεις» σε εγκαταστάσεις και εξοπλισμό ή να δραστηριοποιούνται στην «αγορά χρήματος», εμπορευόμενοι βραχυπρόθεσμα χρεόγραφα διεθνώς. Οι διάφοροι επενδυτές, αντισταθμιστές κινδύνου και κερδοσκόποι μπορούν να τοποθετούνται σε ένα οποιοδήποτε χρονικό διάστημα, από λίγα λεπτά έως ετών. Ωστόσο, ανεξάρτητα από το αν αυτοί οι συμμετέχοντες είναι κρατικοί ή ιδιωτικοί και ανεξάρτητα από το αν το κίνητρό τους είναι η επένδυση, η αντιστάθμιση κινδύνου, η κερδοσκοπία, η εξισορροπητική κερδοσκοπία, η πληρωμή εισαγωγών ή ο επηρεασμός ισοτιμιών, όλοι αποτελούν μέρος της συνολικής ζήτησης και προσφοράς των εμπλεκομένων νομισμάτων και όλοι διαδραματίζουν ένα ρόλο στον καθορισμό της ισοτιμίας τη δεδομένη στιγμή.